Zoeken
  • Kruimel

No more wallekes!

Als vroegere fanatieke make-up lover (en buyer) zijn veel producten de revue gepasseerd, maar er zijn toch enkele pareltjes blijven hangen. Af en toe meen ik iets beters gevonden te hebben na een legendarische review, maar steeds kom ik terug uit bij my one and only’s.


In dit geval gaat het over oogcrème. Jep, je leest het goed. Wie zit er nu te wachten op een review van oogcrème, bedacht ik me. Totdat ik me realiseerde dat mijn holy grails wel degelijk voor kleine gelukjes zorgen.


Dus, hier komt’ie!


Bobbi Brown is altijd al een van mijn favoriete make-up merken geweest en mijn studententijd in Brussel heeft daar zeker in meegespeeld. Vlakbij de beurs zit een prachtige winkel, volledig gewijd aan Bobbi Brown. Elke dag passeerde ik daar, gulzig alle nieuwigheden in de etalage in me opnemend, en meestal liep ik door, nog-net-niet-kwijlend. Maar zeer sporadisch, bleef ik staan… en enterde ik het paradijs.


Op een van die zeldzame snuistermomenten, altijd op zoek naar de musthave concealer - net iets beter dan de 10 stuks die ik al op kot had liggen -, werd mijn aandacht door de lieftallige verkoopster getrokken en ging er mij zowaar een licht op.


In plaats van het zoveelste nieuwste product aan te prijzen, met gewijzigde formule, aangepaste ingrediëntenlijst of beloofde resultaat, wees ze mij erop dat eender welke concealer pas voldoende zou dekken of inwerken, als de basis goed zou zijn. Zo eenvoudig kan het zijn.


Hoe meer ze begon te vertellen, hoe logischer het werd: concealer breng je pas aan ná een oogcrème. En voor de make-up leken: bij het verven van een muur zet je toch ook eerst een grondlaag.


Nu kunnen we nog gaan discussiëren of het toevallig was of niet, maar Bobbi Brown had onlangs een nieuwe oogcrème gelanceerd, de hydrating eye cream, en ik was verkocht. Of beter gezegd, ik heb hem gekocht.


Je moet weten, de studententijd was niet mals. De weekdagen (en -nachten) waren om uit te gaan, het weekend was om te recuperen. De gevolgen hiervan waren donkere (studenten)kringen die met geen enkele concealer te bedekken waren. Vele soorten heb ik geprobeerd, van high-end merken tot goedkope brol, van plamuursel tot huistuinenkeukenmiddeltjes. Je merkt, ik was aardig wanhopig en bijgevolg ook snel overtuigd.


Na thuiskomst en het product uitvoerig bestudeerd te hebben, kwam ik terug bij mijn positieven. Ja lap, had ik even € 45 uitgegeven aan een doodgewone oogcrème en dat met mijn karig studentenbudgetje. Dat zou dan een week overleven op cornflakes betekenen.


Klein intermezzo: die week ben ik zeker goed doorgekomen, niet alleen door Rice Krispies, maar wellicht ook door sponsorring van het lief (dat toen nog geen echtgenoot was) en mijn lieve vriendinnen waar ik vaker bleef eten dan dat ik zelf kookte.


Nu, terug naar de kern van het verhaal: de oogcrème


Ik smeerde, ik zag en ik viel in zwijm. De concealer blendde mooier in mijn huid, geen droogtelijntjes werden zichtbaar na verloop van tijd, geen ophoping in de (toen nog weinige) rimpels en op het einde van dag zat het effectief nog op z’n plaats. Oók om 7 uur ’s morgens na een wild en zweterig studentenfeestje in de L’Ecuyer. De verkoopster had een sluwe verkooptechniek gehanteerd, maar ze had wel gelijk!


Uit besparingsoverwegingen smeerde ik als student ’s morgens en ’s avonds een goedkopere oogcrème en gebruikte ik Bobbi’s crème alleen onder mijn concealer, echt als primer. Deed wat ie moest doen en klaar. Ondertussen ben ik de dertig gepasseerd, heb ik een iets ruimer budgetje en let’s face it, snakt mijn huid ook naar iets meer verzorging. Bijgevolg smeer ik ‘em zowel in de ochtend als voor het slapengaan, en na die acht jaar ben ik nog steeds overtuigd.


Het is een hydraterende oogcrème die zeer snel intrekt en als het ware met de huid versmelt. Het voelt heerlijk fris aan en zorgt voor een glad kader waar je je concealer-lusten op bot kunt vieren. Je brengt de crème het best aan met licht kloppende bewegingen, deppend met je ringvinger. Dit is namelijk de vinger met de ‘zachtste aanslag’ en die het minste druk zal zetten op je huid. Best vertrek je vanuit de binnenooghoek naar de buitenkant, ook om eventuele vochtwallen af te drijven. De huid rondom je ogen is zeer fragiel, dus onthoud vooral: dap, don’t drag.


Voor mij is Bobbi’s crème zeker een musthave en behoort’ie absoluut tot my holy grails. Heel af en toe, ik ben er niet trots op en het gebeurt niet vaak, kom ik in de verleiding door een of andere make-up goeroe die zweert bij een andere oogcrème, en dan durf ik wel eens van een ander walletje te eten.


Maar uiteindelijk kom ik altijd tot inzicht, keer ik op mijn stappen terug en komen we altijd terug samen.


Bobbi(’s crème) en ik, wij blijven 1 team.


**Moest je besluiten na het lezen van deze review de hydrating eye creme van Bobbi Brown te kopen, en je doet dat via ICI Paris XL of De Bijenkorf, dan krijgen wij daar een kleine bijdrage voor. Dat neemt niet weg dat wij alleen maar reviews schrijven over dingen waar we zelf 100% van overtuigd zijn!**

62 keer bekeken

©2020 door Kruimel & Rozijn. Met trots gemaakt met Wix.com